site hit counter

به مناسبت سالروز تولد آلبر کامو ( Albert Camus ) ، دوفصل شما را دعوت می کند تا هشت نکته که تاکنون درباره او نمی‌دانستید را بخوانید :
آلبرکامو اگزیستانسیالیست نبود!
هیچ‌کس با خوردن یک شات اسپرسو و کشیدن سیگار برگ در کافه‌های پاریس تبدیل به یک اگزیستانسیالیست نمی‌شود، همان‌طور که کامو نشد! او بارها و بارها در مصاحبه‌های مختلفش اشاره داشت که خود را یک اگزیستانسیالیست نمی‌داند اگرچه دوستی نزدیکی با ژان پل سارتر داشت.
کامو فرانسوی نبود!
او در دهکده‌ای کوچک در الجزایر به دنیا آمد. پدرش یک کارگر فقیر فرانسوی بود که با یک خدمتکار اسپانیایی ازدواج کرد و به‌محض آغاز جنگ جهانی به جبهه رفت و کشته شد. دوران کودکی آلبر سراسر فقر و تنگدستی و تحمل رنج‌های جنگ بود.
کامو فیلسوف نبود
بااینکه او موفق به دریافت لیسانس فلسفه از دانشگاه شد،‌ اما هیچ‌وقت در مقالات و مطالعاتش در مقام یک فیلسوف نظریه‌ای نداد و بیشتر مباحثی که مطرح می‌کرد، جنبه سؤالی دارد، تا اینکه خواننده را به‌سوی یک تئوری یا فلسفه خاص رهنمون کند.
او یک «بدبین»‌ نبود
مطمئناً او دوست داشت به ما یادآوری کند،‌ معنایی برای امیدواری و آینده‌نگری وجود ندارد. اما با همین اعتقادش به پوچی از لحظه‌لحظه زندگی‌اش لذت می‌برد. آگاهی او نسبت به پوچی جهان،‌ چیزی از امیدواری و شوخ‌طبعی‌اش نکاست.
او همیشه یک رمان‌نویس نبود
مثل همینگوی و خیلی دیگر از نویسندگان بزرگ جهان، کامو نیز نوشتن را با روزنامه‌نگاری و به‌عنوان یک منبع درآمد آغاز کرد. اما در همین کسوت نیز استقلال روی خود را حفظ و نقش یک خبرنگار افشاگر را به‌خوبی ایفا کرد. او تا آستانه جنگ جهانی دوم به روزنامه‌نگاری و افشای حقایق تاریخی ادامه داد.

icamusa001p1
کامو یک ضدآمریکایی نبود
با اینکه مخالفت با آمریکا،‌ یک مد روشنفکری در آن سالها محسوب می‌شد. اما کامو در اولین سفرش به آمریکا مجذوب زیبایی‌های طبیعی و استعدادهای مردمان این کشور شد. اما از سوی دیگر به تضادهای موجود در آمریکا واقف بود که همین مسئله باعث می‌شد موضعی متعادل نسبت به آمریکا داشته باشد.
او برادر دوقلوی جورج اورول نبود!
برخلاف اعتقاد بسیاری از منتقدان، که او را به‌عنوان برادر دوقلوی جورج اورول، در نویسندگی،‌ می‌دانستند. تفاوت‌های زیادی بین عقاید و سبک نوشتاری او با اورول وجود دارد.
کامو می‌توانست «فابین بارتز»‌ آن دوران باشد،اما بیماری سل به او مهلت نداد
کامو در سال ۱۹۲۸ فوتبال را در باشگاه ورزشی «مون پانسیه» آغاز کرد. خود او می‌گوید: «خیلی زود یادگرفتم که توپ هیچ‌گاه از طرفی که فکر می‌کنید نمی‌آید و این درس، در زندگی‌ام – به‌خصوص در پاریس که هیچ‌کس با دیگری روراست نیست – خیلی به دردم خورد». یک سال بعد کامو دروازه‌بان رده جوانان تیم راسینگ دانشگاه الجزیره (RUA) شد. این تیم در دهه ۱۹۳۰ دو بار برنده جام قهرمانان شمال آفریقا شده است. در همین دوران بود که روحیه کار تیمی، در کامو تقویت شد. در گزارش‌هایی که از دوران فوتبال کامو به جای مانده او دروازه‌بانی توصیف‌شده که با فریادهای خود شور و اشتیاق را به سایر بازیکنان تیم تزریق می‌کرد. اما بیماری سل تمام آینده حرفه‌ای آلبرکاموی فوتبالیست را نابود کرد…

Leave a Reply

Your email address will not be published.