نشست خبری فیلم " خانه‌ای در خیابان چهل و یکم " در سی‌وچهارمین دوره جشنواره فیلم فجر

طبق گزارشات ، کارگردان فیلم سینمایی ” خانه‌ای در خیابان چهل و یکم ” با تاکید بر اینکه به دنبال ساختن یک ملودرام سطحی نبوده گفت : ” مخاطب باید به موقعیت شخصیت ها فکر می کرد و دوست نداشتم دچار آه و ناله شود . ”

نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی ” خانه‌ای در خیابان چهل و یکم ” با حضور حمیدرضا قربانی کارگردان ، سید محمود رضوی تهیه‌کننده ، آزیتا ایرایی نویسنده فیلمنامه ، هومن بهمنش مدیر فیلمبرداری ، مریم نراقی تدوین‌گر ، علی مصفا ، سارا بهرامی ، سهیلا رضوی و علی‌رضا کمالی از بازیگران این اثر سینمایی و با حضور سحر عضر آزاد منتقد در برج میلاد برگزار شد .

” بالاخره نوبت کارگردانی من هم رسید ”

حمیدرضا قربانی ، کارگردان فیلم ” خانه ای در خیابان چهل و یکم ” با اشاره به سابقه سال ها دستیار کارگردانی و تدوین در سینما گفت : ” بالاخره بعد از این همه تجربه به جایی رسیدم که فکر می کردم می‌توانم فیلم بسازم . بعد از دستیار کارگردانی در فیلم ” درباره الی ” که آقای رضوی تهیه کننده اش بود ، با او قول و قرار ساخت فیلمی را گذاشتیم . ”

وی افزود : ” اما مسائل و کارهای زیادی پیش آمد که این قول و قرار تا سال گذشته محقق نشد . وقتی طرح ” خانه ای در خیابان چهل و یکم ” به دستم رسید آن را با آقای رضوی مطرح کردم و او هم از آن استقبال کرد . قرار شد آن را خانم ایرایی که پیش از این با هم تله فیلم ” سه ماهی ” را کار کرده بودیم ، بنویسیم . ”

این کارگردان خاطر نشان کرد : ” بهمنش برای اولین بار، با دفترچه ای پر از نوشته به محل کارم آمد . ابتدا فکر می کردم او فیلمنامه را بازنویسی کرده اما مشخص شد که خیلی دقیق همه نکات فیلم را بررسی کرده است ؛ تا جایی ممکن او را قانع کردم و در مواردی که مجاب نشد با خانم ایرایی آن را بازنویسی کردیم . ”

قربانی با بیان اینکه بهمنش فقط مسئول فیلم برداری نبود و کاری های بیشتری را انجام می داد ، ادامه داد : ” او در پیش تولید به عنوان مشاور کنار ما بود و حتی در مرحله تدوین هم نظرات بسیار خوبی داد که براساس آن تغییراتی در فیلم به وجود آمد . ”

وی با اشاره به نگرانی اش از سکانس اول فیلم ، تصریح کرد : ” روز اول به هومن بهمنش گفتم که نمی خواهم این صحنه به خوبی دیده شود ، چرا که ممکن است از فیلم بیرون بزند . در این باره صحبت های بسیاری را انجام دادیم تا این که درنخستین روز فیلم برداری ، بهمنش دوربین را در جایی از لوکیشن قرار داد و گفت در این صحنه با بازیگران تمرین کن ، چون فکر می کنم به آنچه در ذهنت داری نزدیک می شود . ”

کارگردان فیلم سینمایی ” خانه ای در خیابان چهل و یکم ” یادآور شد : ” تنها نگرانی ام علیرضا کمالی بود که حدود یک ماه تمرین کرده بود و نمی دانستم چطور به او بگویم در یک سکانس دو دقیقه ای ضد نور بازی کند . با این حال او با مهربانی نظرم پذیرفت و قرار شد در کار دیگری به او نقش بهتری بدهیم . ”

قربانی ادامه داد : ” می خواستم از یک ملودارم سطحی خارج شویم و کاری کنیم که مخاطب به موقعیت شخصیت ها فکر کند . دوست نداشتم مخاطب دچار آه و ناله شود. مخاطب باید شخصیت ها را دنبال کند و به انتخاب های آنها فکر کند و از احساسات سطحی دور شود و به سمت تعقل برود . ”

وی درباره انتخاب بازیگران خردسال فیلم گفت : ” کودکان زیادی را برای این فیلم دیدم که در نهایت مانیا انتخاب شد . او می تواند بداهه بگوید . دیالوگ ها را به او می گفتم و او آنها را باز می کرد . رو به روی بازیگر مقابلش می ایستاد و چیز دیگری می گفت . ”

کارگردان فیلم ” خانه ای در خیابان چهل و یکم ” درباره آسیب دیدن علی مصفا در صحنه آخری که از پسربچه کتک می خورد ، گفت : ” بعد از فیلم برداری متوجه شدم تمام بازوی او کبود شده و بازهم بابت این ماجرا از او معذرت می خواهم . ”

” فضای فیلم از نگاه کارهایم دور نبود ”

رضوی در پاسخ به این پرسش که در کارنامه کاری او فیلم‌های مختلفی با کارگردان‌های متفاوتی حضور دارد ، اظهار کرد : ” واقعیت این است که آقای قربانی باید خیلی زودتر فیلم می‌ساخت و هم چند سالی است که قصد همکاری داشتیم . حتی این اثر سال گذشته باید ساخته می شد . ”

وی ادامه داد : ” نگاه انسانی و درستی که به موضوع ملتهب وجود دارد ، از جنس کارهای من دور نیست . آدم‌ها نگاه‌های عجیب ندارند و سه بازیگر زن با وجود بحرانی بودن موضوع نگاه تلخی ندارند . ”

” قربانی نمی‌خواست اشک مخاطب را در بیاورد ”

هومن بهمنش ، مدیر فیلمبرداری این اثر سینمایی گفت : ” سه فیلم در جشنواره داشتم ، اما دلم می‌خواست با این فیلم در جلسه حضور داشته باشم . این فیلم بستر رئالیستی داشت و نگاه قربانی به فضا این فیلمبرداری را می‌پسندیدم . همزمان با این فیلم ۶-۷ پیشنهاد دیگری داشتم ، اما دلم می‌خواست با قربانی کار کنم و وارد این تیم شدم . ”

این فیلمبردار در ادامه تاکید کرد : ” ما فیلم‌های زیادی در جشنواره داشتیم که از این موضوع استفاده ژورنالیستی کردند . در اوردن اشک مخاطب کار راحتی است ، اما این فیلم این طور نبود و شرافتمندنه درباره این موضوع صحبت می‌کرد . فیلم لایه‌های زیادی دارد و در لایه‌ اول خیلی متین برخورد می‌کند . ”

” برایم سناریو اهمیت زیادی دارد ”

علی مصفا در پاسخ به این پرسش که عامدانه نقش‌های کوتاه را انتخاب می‌کند ، اظهار کرد : ” زمانی‌که نقشی را انتخاب می‌کنم ، خیلی به کوتاهی و بلندی آن فکر نمی‌کنم . سناریو و کارگردانی که نگاه خاص به موضوعات دارد ، برایم ملاک بود . ”

وی ادامه داد : ” قبول کشتن فردی به دست برادرش بسیار خت است ، اما همه ترسم از این بود که بعد از انجام چنین عملی باید چه واکنش‌هایی را از خودم نشان بدهم . نگاه متفاوت قربانی باعث شد بهتر و راحت با نقشم ارتباط برقرار کنم . ”

” وسواس های قربان را می شناختم ”

مریم نراقی ، تدوین‌گر فیلم سینمایی ” خانه‌ای در خیابان چهل و یکم ” عنوان کرد : ” با قربانی را از ۱۲ سال قبل آشنا بودیم و وسواس‌ها و نگاه‌های او را می‌شناختم و می‌دانستم چطور باید رفتار کنم . ”

” کوتاه بودن نقش برایم مهم نبود ”

علیرضا کمالی درباره حضورش در این فیلم تصریح کرد : ” قبلا تله فیلمی به اسم سه ماهی با هم کار کرده بودیم . همان زمان قصه این فیلم را برایم تعریف کردند و قرار شد در این کار هم باشم . ”

وی افزود : ” کوتاه بودن نقش برایم مهم نیست ، چون شخصیت مرتضی یکی از چرخنده های موتور درام فیلم است و متراژ آن برایم خیلی مهم نبود ؛ تاثیر این نقش در فیلم محسوس است . باعث افتخارم بود که در کنار چنین بازیگران خیلی خوبی باشم . من و علی مصفا در تمرین ها بهم آسیب رساندیم . فکر می کنم برای همین یک سکانس ، پروسه یک ماهه تمرین را پشت سر گذاشتیم . ”

” دوست دارم اخلاقمند باشم و این فیلم اخلاقمندی را ترویج می کرد ”

سهیلا رضوی درباره حضورش در این فیلم گفت : ” زمانی که فیلمنامه را خواندم، از همان ابتدا ، با التهابی که در مغازه به وجود آمد ، نتوانستم آن را روی زمین بگذارم و آن را تا انتها خواندم . ”

وی افزود : ” همیشه دوست دارم آدم اخلاقمندی باشم و این فیلم اخلاقمند بود . این فیلم مشکل بزرگی را با درایت به ثمر می رساند و این موضوع مرا جذب کرد . ”

بازیگر این فیلم تاکید کرد : ” قرار نبود در فیلم گریه کنیم ؛ این سخت ترین قسمت کار بود . باید طوری بازی می کردم که بدون زجه و گریه ناراحتی ام را نشان دهم . واقعا خوشحال هستم که این نقش به پیشنهاد داده شد و در آن بازی کردم . امیدوارم کسانی که این فیلم را می بینند ، بتوانند درسی از آن بگیرند . در زندگی مشکلاتی به وجود می آید اما مدیریت آن بسیار مهم است . ”

” بازی در این فیلم بسیار سخت بود ”

سارا بهرامی با عنوان این که حمیدرضا قربانی و فیلمنامه اش را دوست داشته گفت : ” در این فیلم ری اکشن هایی که همه از شخصیت ها توقع دارند را اجرا نکردیم و بر این موضوع خیلی تکیه شده بود . به عنوان یک بازیگر باید بگویم این نوع بازی بسیار سخت است . ”

وی تاکید کرد : ” داد زدن ، گریه کردن و… ساده ترین کاری است که ما می توانیم انجام دهیم . اما بر سر صحنه فیلم ” خانه ای در خیابان چهل و یکم ” می دیدم که من ، خانم رضوی و خانم افشار گاهی به مرزی می رسیم که حالمان بسیار بد می شود ، اما این نوع بازی خواسته کارگردان بود . او می خواست این آدم ها با صبوری و به آرامی با این ماجرا برخورد کنند . چون شنیدم بسیار در این باره سوال می پرسند ، اما این موضوع خواسته کارگردان بود . ”

سارا بهرامی با اشاره به این که حدود یک ماه قبل از شروع فیلمبرداری تمرین داشته اند ادامه داد : ” حتی اتفاقات قبل از قصه فیلمنامه را هم اجرا کردیم . مثل شکل آشنایی حمیده با محسن یا ورودش به این خانواده و… وقتی این قسمت ها را اجرا می کردیم و با هم درباره اش حرف می زدیم به توافق جمعی می رسیدیم . به قول قربانی وقتی فیلمبرداری کار شروع شد ، کار ما با شخصیت ها تمام شده بود . ”

” در این فیلم وارد فضای دیگری شدیم ”

سحر عصرآزاد که منتقد برنامه بود ، عنوان کرد : ” شب گذشته دومین بار بود که فیلم را می‌دیدم و ارتباط خوبی هم با آن برقرار کردم و فکر می‌کنم می‌توانست در بخش سودای سیمرغ حاضر باشد و در آن بخش دیده شود . ”

وی ادامه داد : ” در این فیلم به موضوع تکراری قصاص پرداخته شده ، اما زاویه نگاه متفاوتی دارد و قصه‌ای نیست که صرفا قصاص و کشمکش بخشش و پرداخت دیه را در خودش داشته باشد . ما وارد فضای دیگری می‌شویم و در یک خانواده و میان دو برادر قرار می‌گیریم . ”

این منتقد تاکید کرد که اثر به راحتی می‌توانست تبدیل به ملودارم شود و اتفاقا سخت‌ترین کار این بود که این بخش از آن گرفته شود و داستان را روایت کنند .

عصرآزاد در ادامه با بیان اینکه متاسفانه در سینما و تلویزیون با شخصیت‌هایی که تردید دارند ، بسیار روبرو می شویم ، اظهار کرد : ” اما در این فیلم با اینکه کاراکترها در فضای ملتهب و بحرانی درگیر بودند ، خیلی خوب بود که به انتخاب‌های محکمی می‌رسیدند و تصمیمی را می‌گرفتند که شاید در آخرین لحظه ما آن‌ها را بگیریم . ”

این منتقد همچنین در بخشی از گفته‌هایش عنوان کرد : ” فکر می‌کنم کمی کم حوصله شدیم و در فیلم‌ها به دنبال ریتم تند هستیم و کمتر توجه می‌کنیم که قصه چه می‌خواهد بگوید . این فیلم اصلا ریتم کندی ندارد ، بلکه ریتم مناسبی دارد و باید به خودمان فرصت دهیم که فیلم حرفش را بزند . باید تماشاگر و مخاطب خوبی باشیم که فیلم را ببینیم . ”

” از نوشتن درباره قصه ای که بارها فیلم شده ترسیدم ”

آزیتا ایرایی ، فیلمنامه نویس با اشاره به واکنش منفی اش برای اولین بار نسبت به قصه فیلم عنوان کرد : ” ساختن فیلمی درباره موضوعی که بارها درباره اش فیلم ساخته شده ، ترسناک به نظر می رسید . اما بعد از مدتی به این نتیجه رسیدم می شود قصه ای گفت که شخصیت های آن فارغ از ری اکشن های بیرونی و آنچه به صورت معمول از آنها توقع داریم به شکل منطقی مشکلاتشان را حل می کنند . ”

وی افزود : ” خصوصا که قرار بود قصه سه زن با محوریت مادر باشد و جذابیت این موضوع مرا ترغیب به کلنجار رفتن با قصه کرد . ”

ایرایی درباره پایان‌بندی این فیلم اظهار کرد : ” حدود یک ماهی پایانی برای این فیلم نداشتم و اتفاق خیلی هولناکی بود که من فیلم‌نامه‌ای نوشتم ولی نمی‌دانستم پایان آن را چطور باید تمام کنم و به همین دلیل چند مدل پایان برای آن نوشتم و استفاده از پسربچه داستان بخش مهمی بود . ”

مانیا علیجانی و مانی رحمانی دو بازیگر کودک این فیلم سینمایی نیز در نشست حضور داشتند و از حضور در این اثر سینمایی ابراز خوشحالی کردند .

رحمانی هم که در یکی از سکانس‌ها باید علی مصفا را می‌زد ، گفت : ” این خیلی کار سختی بود و حتی فهمیدم که بعد از این صحنه بدن آقای مصفا کبود شده که از ایشان عذرخواهی می‌کنم . ”

مهناز افشار هم که به دلیل سرکار بودن نتوانسته بود در نشست حاضر شود ، در پیامی از نبودن خودش عذرخواهی کرد و گفت : ” ” خانه ای در خیابان چهل و یکم ” برای من فهم و درک موقعیت خانواده‌هایی بود که درگیر بخشش و قصاص هستند و چقدر موقعیت سخت و غمگینی است و نمی شود لحظه‌ای جای آن‌ها تصمیم گرفت . “

174 بازدید

دیدگاه خودتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *