site hit counter

 

pwjnxkgvjsypz40gpjh“بهروز شعیبی” در گفت‌وگویی درباره‌ی تفاوت‌های مدیوم تلویزیون و سینما و میزان علاقمندی به هر کدام، گفت(( واقعیت این است که چون در هر دو مدیوم سینما و تلویزیون همزمان با هم کار کردم، خیلی نمی‌توانم بگویم که به کدام یک دلبستگی بیشتری دارم. هر کدام برایم ویژگی‌های خاص خودشان را دارند؛ البته منظورم از ویژگی بیشتر ساختار است تا بازتاب یا مخاطب. طبیعی است جذابیت‌هایی که تلویزیون دارد، قابل مقایسه با سینما نیست و سینما هم جذابیت‌های متفاوتی با تلویزیون دارد.))
بازیگر سریال “تنهایی لیلا” گفت:((برای تلویزیون چند طرح داریم که منتظریم هر وقت به نتیجه رسید، کار کنیم؛ بیش از یک سال است که سریال طولانی مدتی به نام “اقیانوس آرام” را به تلویزیون ارائه کرده‌ایم که هنوز به نتیجه قطعی و به مرحله اجرا نرسیده و در شوراهای مختلف می‌چرخد؛ البته بیشتر پیگیری‌ها از سمت آقای رضوی (تهیه‌کننده) است و فعلاً منتظریم بینیم که چه پیش ‌می‌آید. قاعدتاً هر چقدر تلویزیون فاصله بیاندازد، ما هم مجبوریم یا در سینما کار کنیم یا به سراغ طرح‌های دیگر برویم.))
شعیبی با اشاره به اینکه هیچ‌وقت در این سال‌ها، خیلی معطل تصویب نشده است، گفت:(( یعنی تلویزیون اگر برای ساخت فیلمنامه‌ای راغب بوده، ما هم به سرعت برای ساخت آن اقدام کرده‌ایم و زمانی هم که گفتند کار نکنید یا فعلاً صبر کنید، ما مشغول کار دیگری شدیم. الان هم از زمانی که متوجه شدم که برای سریال “اقیانوس آرام” ممکن است زود به جواب قطعی نرسیم، مشغول فیلمنامه “دارکوب” شدیم و امیدوارم امسال بتوانیم این متن را به عنوان فیلم سینمایی بسازیم. منظورم این است که خیلی اهل گله نیستم. بالاخره یک جریان مدیریتی در تلویزیون وجود دارد که با توجه به معذوریت‌هایی که دارد، تصمیم‌گیری می‌کند که این موضوع می‌تواند به مدیریت‌های بخش‌های مختلف یا به مشاورهایی که در شوراهای مختلف حضور دارند برگردد؛ وقتی تلویزیون درباره‎ی موضوعی دوری می‌کند، قاعدتاً ما که نمی‌توانیم آنها را به انجام کاری مجبور کنیم، ولی می‌توانیم خودمان را سرگرم کارهای دیگر کنیم؛ البته این به هیچ عنوان به این معنی نیست که بخواهم از تلویزیون فاصله بگیرم. چون معتقدم که تلویزیون صنایع مهم نمایش و سریال‌سازی هست.))
کارگردان سریال “پرده‌نشین” درباره‌ی آثار نمایشی تلویزیون در سال‌های اخیر یادآور شد: ((به طور کلی مدیران ما از جریان‌سازی‌هایی که سال‌های قبل و دهه‌های قبل در تلویزیون بوده، دور شده‌اند. قبلاً می‌دیدم که مدیری با حضورش جریانی را به وجود می‌آورد که این جریان باعث می‌شد تا فیلم‌سازها بهترین سریال‌هایشان را کار کنند یا افراد خوب از نظر حرفه‌ای که بیرون از گود بودند به کار دعوت شوند و در مجموع سعی می‌کردند برآیند خوبی در کارشان داشته باشند. اما امروز تلویزیون متکی به افراد است؛ یعنی اگر سریالی ساخته شود و نتیجه آن خوب شد، ببیننده پیدا می‌کند؛ ولی ممکن است بعد از آن سریال دیگر تلویزیون ببینده نداشته باشد. فکر می‌کنم در تلویزیون راجع به این قضیه باید کاری زیر بنایی انجام شود. یعنی اینکه شبکه‌ها برای خودشان هویت قائل شوند،  آنگاه وقتی مدیر عوض می‌شود، دیگر نمی‌تواند عملکرد و برآیند کار شبکه را تغییر دهد؛ بلکه وقتی روی کار می‌آید باید در چهارچوب قوانین و اهداف آن شبکه مشخص فعالیت کند تا شبکه از نظر کیفی افول نکند؛ این اتفاقی است که در سال‌های اخیر نیافتاده است.))
شعیبی گفت: ((امروز بعضاً شبکه‌ها هویتشان را از دست داده اند‌، فعالیتشان دچار اختلال شده و بیننده‌هایشان را از دست داده‌اند. من اصلا نمی‌توانم این موضوع را آسیب‌شناسی کنم، چون در جریان فعالیت مدیریتی تلویزیون نیستم و نمی‌دانم که این مشکلات صرفاً به مسائل مالی برمی‌گردد یا به مدیریت.))

دیدگاهی بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.