منتقدین درباره فیلم «جامه شبح» چه نظراتی مطرح کرده اند؟

جزئیات منتشر شده از فیلمنامه‌ی «جامه شبح» بیانگر روایت لندن پسا جنگ جهانی در دهه‌ی ۵۰ است و تمرکزش بر زندگی یک خیاط زنانه و خواهرش به نام رینولدز و سایرل وودکاک است که در مرکز مد لندن برای اشراف و ستاره‌های سینما و گاهی مردم عادی لباس طراحی می‌کنند و می‌دوزند. رینولدز که علیرغم مقتضی شغلش که پر است از رفت و آمد زن‌های گوناگون تا میانسالی مجرد مانده است، تا اینکه زنی جسور به نام آلما رشته‌ی افکارش را دگرگون کرده و تبدیل می‌شود به یگانه عشق زندگی‌اش و همه چیز را تغییر پیدا می‌کند.

بیش از نیمی از ۱۸ ریویو منتشر شده تاکنون به فیلم امتیاز کامل ۱۰۰ داده‌اند و میانگین امتیازی فیلم در وبسایت متاکریتیک ۹۴ و در راتن تومیتوز ۸۶ است. تحسین‌ها بیش از همه روانه کارگردانی دقیق و پرظرافت اندرسون شده است و هنرنمایی بازیگران فیلم (دنیل دی لوئیس در آخرین تجربه سینمایی پیش از بازنشستگی و ویکی کریپس) نیز بسیار موردتوجه است. گزیده‌ای از نقدهای منتخب را با هم مرور می‌کنیم:

تیم گریرسن – اسکرین اینترنشنال (۱۰۰ از ۱۰۰): پل توماس اندرسن درامی سلیس و به شدت تکان دهنده خلق کرده است. اجرای آرام و کم‌دیالوگ دنیل دی لوئیس و ویکی کریپس به‌تدریج به فیلم عمق عجیبی می‌دهد تا ماده داستانی که به شدت در خطر تبدیل شدن به کلیشه‌ی «گرفتاری‌های هنرمند بزرگ» قرار داشت را به چیزی بسیار غنی‌تر و مرموزتر درباره هوس، جاه‌طلبی و کنترل تبدیل کند.

تاد مک‌کارتی – هالیوود ریپورتر (۱۰۰ از ۱۰۰): گذشته از کلیات فرم و محتوا، لحظه به لحظه «جامه شبح» نامتعارف و عجیب به نظر می رسد. فیلمی منحصر به فرد که بیشتر اوقات در اتاق‌های کوچک می‌گذرد و به نوعی بازگشتی است به ملودرام‌های روانشناختی دهه‌های ۴۰ و ۵۰٫ با این‌حال از نظر استایل و سبک حاوی نکاتی است که تماما متعلق به خودش است.

پیتر برادشاو – گاردین (۱۰۰ از ۱۰۰): تماشای فیلم تماما لذتی خاص و خالص است. در غرابت‌ها، در غیظ‌ها و حرارت‌ها و در رشد تدریجی پوچی در جزئیات که همگی با ظرافت فوق‌العاده‌ای انتقال می یابند.

اریک کان – ایندی وایر (۱۰۰ از ۱۰۰): مشخصا دست‌یافتنی‌ترین فیلم کارگردان در سال‌های اخیر. «جامه شبح» درامی تاریخی و مهیج و داستانی سحرآمیز است درباره آدم‌هایی نفس‌گرا و تنها که آرامش رابطه را در حس دوطرفه بیگانگی می‌بینند.

برایان تریوت – یو.اس. ای تودی (۷۵ از ۱۰۰): همچنان که «جامه شبح» بین یک اثر شخصیت محور پیچیده و یک کمدی رمانتیک نامتعارف و البته بامزه رفت و برگشت می‌کند، می‌توان گفت اتفاقا فیلم بیشتر درباره آلما (کاراکتر با بازی کریپس) است. بازیگر زن لوکزامبورگی نیز در تمام فیلم پابه‌پای دی‌لوئیس پیش می‌آید و اغلب لحظات نقش‌آفرینی او، بهترین بخش‌های فیلم محسوب می شوند.

کریس ناشاواتی – انترتینمنت ویکلی (۷۵ از ۱۰۰): «جامه شبح» نیز مانند دیگر فیلم‌های اندرسون (که همچنان بهترین‌هایش «شب‌های عیاشی» و «مگنولیا» هستند) طراحی بسیار دقیق، بافت بصری باشکوه و مجلل، بازی‌های عالی و کارگردانی بسیار هنرمندانه‌ای دارد. اما دنبال‌کردن این کاراکتر خیاط معذب تا لحظه آخر کار بسیار خسته‌کننده‌ای است؛ شخصیتی با کنترل بالای عاطفی و کمی بیش از حد مکانیکی.

اوون گلایبرمن – ورایتی: (۷۰ از ۱۰۰): «جامه شبح» شما را از جا می‌کَند و با خود همراه می‌کند؛ بسیار شدیدتر از کاری که «مرشد» انجام میداد، در عین حال، فیلم یک تئوری نیز هست: داستان یک خودشیفته‌ی آزاردهنده که توانایی برقراری ارتباط ندارد و روش هیولاواری که او برای زندگی کردن آموخته است. داستان یک سیطره عاطفی که توسط یک سلطه‌گر ایجاد می‌شود.

«جامه شبح»  در کنار «تاریکترین ساعات» جو رایت، «ویکتوریا و عبدل» استیون فریز و «فریب‌خورده» سوفیا کاپولا بخشی از تولیدات شرکت Focus Features برای فصل جوایز است که برای تصاحب جوایز اصلی خیز برداشته‌اند. «جامه شبح» که به فیلمساز فقید جاناتان دمی تقدیم شده در ۲۵ دسامبر امسال اکران خود را شروع خواهد کرد.

106 بازدید

دیدگاه خودتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *