‌آشنا شوید با: انیمیشن کوتاه «سیم‌چین‌ها»

انیمیشن کوتاه «سیم‌چین‌ها» روایتگر داستان دو روبات معدنچی است که در سیاره‌ای متروکه، به صورتِ مستقل و دور از هم، در جستجو و تقلا برای جمع‌آوری نوعی کانی سبز رنگ (نوعی سنگ معدنیِ خاص) هستند. برای جمع‌آوری کانی مورد اشاره، دو روباتِ داستان هر یک دارای شیوۀ خاص خود هستند.

شناسنامه‌ی اثر

  • نام انگلیسی: Wire Cutters
  • کشور تولیدکننده:‌ آمریکا
  • مرکز تولیدکننده: دانشگاه چَپمَن (Chapman University) / کالج فیلم و هنرهای رسانه‌ای داج (Dodge College of Film and Media Arts) / جک اَندرسون (Jack Anderson)
  • کارگردان:  جک اَندرسون (Jack Anderson)
  • سال تولید: ۲۰۱۴ میلادی
  • مدت زمان: ۹ دقیقه
  • ژانر: درام
خلاصه داستان
انیمیشن کوتاه «سیم‌چین‌ها» روایتگر داستان دو روبات معدنچی است که در سیاره‌ای متروکه، به صورتِ مستقل و دور از هم، به جستجو و تقلا برای جمع‌آوری نوعی کانی سبز رنگ (نوعی سنگ معدنیِ خاص) میروند. برای جمع‌آوری کانی مورد اشاره، دو روباتِ داستان هر یک شیوۀ خاص خود را دارند.
روزی از روزها، دو روبات به طور کاملاً تصادفی با یکدیگر آشنا شده و تصمیم می‌گیرند که با همکاریِ هم، به فرآیند جمع‌آوری کانی سبز رنگ سرعت و رونق بخشند. این دو معدنچی، مدتی در کنار هم فعالیتِ مشترک خوبی را تجربه می‌کنند اما شرایط به همین منوال نمی‌ماند؛ حرص و طمع به سراغ دو شخصیتِ داستان می‌آید و…
جوایز و افتخارات شاخص
– برنده‌ی جایزه‌ از  «جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم سینت پل مینیاپولیس» (Minneapolis St. Paul International Film Festival) در بخش «بهترین انیمیشن کوتاه» / سال ۲۰۱۵ میلادی
– برنده‌ی جایزه از «جشنواره‌ی فیلم نَشویل» (Nashville Film Festival) در بخش «بهترین اثر کوتاه دانشجویی» / سال ۲۰۱۵ میلادی

– برنده‌ی جایزه از «جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم سونوما» (Sonoma International Film Festival) در بخش «بهترین انیمیشن کوتاه» / سال ۲۰۱۵ میلادیدرباره‌ی اثر

احتمالاً نخستین نکته‌ای که در همان لحظات ابتدایی تماشای انیمیشن کوتاه «سیم‌چین‌ها» به ذهن مخاطب میرسد،شباهت غیر قابل انکارِ شخصیت محوری این اثر با شخصیت دوست‌داشتنی و مشهورِ انیمیشن سینمایی «وال-ای» (Wall-E) [محصول سال ۲۰۰۸ میلادی] است. نقشِ اصلیِ ماجرا در این انیمیشن کوتاه، درست به مانند وال-ای، روباتی است با چشم‌های بزرگ، دارای احساسات، و ساکن در سیاره‌ای تقریباً متروک.
الهام‌گیری از آثار شاخص سینمایی، به خودیِ خود امری ناپسند محسوب نمی‌شود به شرطی که حد و مرز بینِ الهام‌گیری و کپی‌کاری رعایت شود و تقلیدی کورکورانه از اثر شاخص انجام نپذیرد. در مورد انیمیشن سیم‌چین¬ها، به نظر می‌رسد که کارگردان توانسته تا حدودی از مرز کپی‌کاری فاصله بگیرد و خط فکری خود را در اثر ساری و جاری کند؛ هر چند که باز، سایه‌ی انیمیشن وال-ای بر روی اثر مشهود است.
از لحاظ داستانی، «جک اَندرسون»‌، که هم در مقام کارگردان و هم در مقام نویسنده‌ی انیمیشن کوتاه سیم‌چین‌ها است، یکی از مضامین اخلاقی را به عنوان درونمایه‌ی داستانی انتخاب کرده است. او به شیوه‌ی روایت خود، در پی نکوهش حِرص و طمع برآمده و سعی دارد عواقب ناگوارِ این پدیده‌ی شوم را  به مخاطب نشان دهد.
با اینکه به طور خاص، ژانرِ انیمیشنِ سیم‌چین¬ها «درام» معرفی شده است، ولی به خوبی می‌توان رگه‌هایی از ژانرهای علمی‌-تخیلی، کمدی و حتی تراژدی را نیز در اثر مشاهده کرد. ریتمِ روایتِ داستان متأسفانه کمی کُند است ولی هر چه به انتهای داستان نزدیک می‌شویم، با افزایش کُنش‌ها و تعاملاتِ دو شخصیتِ انیمیشن، روند ماجرا جذاب‌تر و دلنشین‌تر می‌شود.
یکی از نکات تقریباً منفی انیمیشن سیم¬چین¬ها، استفاده از رنگ‌های خُشک، سرد و خالی از احساس، در فضاسازی و صحنه‌پردازیِ نماهای گوناگون است. درست است که کارگردان سیاره‌ای متروک و فاقد حیات را به عنوان محل وقوع داستان برگزیده  ولی با توجه به تِم و مضمون نیمه‌فانتزیِ اثر، می‌شد از رنگ و لعاب بیشتری در فضاسازی‌ها استفاده کرد. متأسفانه تنها رنگ‌هایی که پس از تماشای این انیمیشن در ذهن انسان باقی می‌ماند، رنگ‌ خاکستری و تا حدودی قهوه‌ای است، در صورتی که با توجه به محتوای داستان، هیچ لزومی برای استفاده‌ی اغراق‌آمیز از این دو رنگ دیده نمی‌شود.
پایانِ انیمیشن سیم‌چین¬ها، بر خلاف اکثر آثار انیمیشنی، پایانی تلخ و تا حدودی غمگین‌کننده است. به هر حال، نمی‌توان توقع داشت که تمام انیمیشن‌ها پایان شاد و خوش داشته باشند. گاهاً‌ باید به انیمیشن‌سازان حق داد که پایان‌بندی‌های متفاوت و غیرخوش را هم برای آثار خود تولید کنند؛ به خصوص اگر محتوای داستان به گونه‌ای باشد که یک پایان تلخ، تأثیرگذاری بیشتری نسبت به یک پایان خوش داشته باشد. در انیمیشن سیم‌چین¬ها، با توجه به این که کارگردان قصد دارد عواقب ناگوار حرص و طمع را به مخاطب نشان دهد، می‌توان به او حق داد که بخواهد از یک پایان تلخ برای اثرش بهره بگیرد.
با در نظر گرفتنِ جمیع جهات، انیمیشنِ سیم‌چین‌ها را می‌توان یک اثر موفق و ارزشمند برای تماشا تلقی کرد. جوایز متعددی که این اثر از جشنواره‌های بین‌المللی کسب کرده، به خوبی نشانگر این است که کارگردان، در انتقال پیامِ داستان و همچنین خلق صحنه‌های دوست‌داشتنی موفق عمل کرده است. پیشنهاد میکنم حتما این انیمیشن را تماشا کنید.
0 views

Leave a reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *